Biblioteczna abolicja

Biblioteczna abolicja

W 2020 roku suwalska Biblioteka Publiczna im. M. Konopnickiej obchodzi jubileusz 75-lecia działalności. Z tej okazji dyrektor Biblioteki Maria Kołodziejska zrezygnowała z pobierania do końca roku kar za książki przetrzymane, ale tylko za te, które były wypożyczone w roku jubileuszowym – czyli od stycznia do grudnia 2020 r.
Suwalska Biblioteka Publiczna im. Marii Konopnickiej obchodzi brylantowy jubileusz. W tym roku minęło też sto lat od utworzenia pierwszej suwalskiej biblioteki i czytelni. Powstały one w lutym 1920 roku przy suwalskim kole Polskiej Macierzy Szkolnej. Zlikwidowali je Niemcy w maju 1940 roku. Jak potrzebna była ta placówka najlepiej świadczy fakt, że biblioteka była pierwszą instytucją kultury, która powstała w Suwałkach po zakończeniu działań wojennych na Suwalszczyźnie. Biblioteka powstała samorzutnie, w ramach lokalnej inicjatywy już na początku stycznia 1945 r., gdy trwały jeszcze walki o Warszawę. Była to jedna z pierwszych bibliotek miejskich – a tym samym pierwszych w ogóle – w ówczesnym województwie białostockim.
Suwalska biblioteka wielokrotnie zmieniała swoją siedzibę. Długo znajdowała się w budynku przy ul. Kościuszki 82. W maju 1963 r. oddano do użytku nowy budynek biblioteki przy ul. T. Noniewicza (teraz znajduje się tam siedziba Suwalskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej). Zgodę na nadanie suwalskiej bibliotece imienia Marii Konopnickiej wyraziło Ministerstwo Kultury i Sztuki. W lipcu 1975 r. suwalska biblioteka miejska i powiatowa stała się Wojewódzką Biblioteka Publiczną. To nie koniec bibliotecznych przenosin. W 1997 r. suwalska Wojewódzka Biblioteka Publiczna przeniosła się do budynku przy ul. E. Plater 33A, który zajmuje do dziś. Po likwidacji województwa suwalskiego biblioteka ponownie stała się placówką miejską i przyjęła nazwę Biblioteka Publiczna im. M. Konopnickiej w Suwałkach.

Top